Mury z kamienia polnego

Mury z kamienia polnego Mury z kamienia polnego o nieregularnych kształtach i różnej wielkości układa się tylko w podrzędnych budowlach. Na skutek nieprawidłowych kształtów poszczególnych kamieni trudno jest tu zachować wszystkie podstawowe zasady wiązania, obowiązujące w stosunku do murów ceglanych. Przy układaniu kamieni należy w miarę możności przewiązywać spoiny dolnej warstwy pełnymi płaszczyznami kamieni warstwy następnej, przy czym pożądane jest dawanie jak największej liczby kamieni -długich, tzw. sięgaczy, które najlepiej wiążą. Do murowania stosuje się zaprawę. Continue reading „Mury z kamienia polnego”

Sposób ukladania ciosów zalezy od ich ciezaru

Sposób układania ciosów zależy od ich ciężaru. Lekkie ciosy układa się najpierw na drewnianych klinach, następnie zaś podnosi się je dźwigiem i rozkłada zaprawę. Klinów nie należy usuwać aż do czasu stwardnienia zaprawy. Ciężkich ciosów nie porusza się już po ustawieniu ich na klinach; spoiny zalewa się rzadką zaprawą po uprzednim uszczelnieniu muru od zewnątrz gliną. Do budowy ścian budynków mieszkalnych stosuje się ciosy z wapienia pińczowskiego. Continue reading „Sposób ukladania ciosów zalezy od ich ciezaru”

Ciecie stopu aluminium

Cięcie stopu aluminium płomieniem jest właściwie wytapianiem, gdyż temperatura topnienia stopu jest niższa od jego temperatury zapłonu w atmosferze tlenu. Przy cięciu na złom można użyć płomienia acetylenowo-tlenowego z dodatkiem tlenu, w innym przypadku – łuku elektrycznego w osłonie argonu. Nowymi osiągnięciami są: cięcie łukowo-plazmowe, dęcie strumieniem elektronów i cięcie elektrolityczne. Cięcie łukowo-plazmowe) jest właściwie metodą gazowo-elektryczną, w której elektroda wolframowa, będąca katodą, otoczona jest dyszą, której płaszcz służy za anodę. Przez dyszę (chłodzoną wodą) przepływa gaz, który po nastąpieniu zapłonu łuku zostaje doprowadzony do stanu plazmy, osiągając temperaturę dochodzącą do 30 OOO°C. Continue reading „Ciecie stopu aluminium”

MONTAZ

MONTAŻ Montaż konstrukcji aluminiowych wykonuje się podobnie do montażu konstrukcji stalowych. Jednakże znacznie mniejszy ciężar konstrukcji aluminiowych pozwala na użycie lżejszego sprzętu, a ponadto pozwala na przeprowadzenie szeregu operacji sposobem ręcznym, co w konstrukcjach stalowych jest nie do pomyślenia. Nierzadko projektuje się konstrukcje aluminiowe w ten sposób, aby najmniejsze elementy montażowe mogły być uniesione przez jednego człowieka. Kopuła składającą się z płyt o ciężarze 30 kG. Na uwagę zasługuje fakt, że 19680 prętów składających się na konstrukcję tej kopuły wykonano jedynie w sześciu rozmiarach; pręty zostały odpowiednio pokolorowane, tak że składając węzły wystarczyło odpowiednio dobierać kolory prętów bez konieczności odszukiwania pozycji. Continue reading „MONTAZ”

Slupy w czasie podnoszenia sa zginane, a niekiedy sciskane i zginane.

Słupy w czasie podnoszenia są zginane, a niekiedy ściskane i zginane. W celu zmniejszenia momentu zginającego można słup podwiesić nie za głowicę, a poniżej niej, co jednak wymaga większej nośności urządzenia dźwigowego. Konstrukcje poziome o malej smukłości poprzecznej (np. wiązary) mogą w czasie montażu ulec zwichrzeniu i często montaż ich bez dodatkowego usztywnienia nie jest możliwy. Ponieważ usztywnienie konstrukcji na placu montażowym sprawia dużo trudności, należy projektować konstrukcje tak, aby były one w fazie montażu odpowiednio sztywne. Continue reading „Slupy w czasie podnoszenia sa zginane, a niekiedy sciskane i zginane.”

Szybkosc wiazania smól drogowych zalezy równiez od stosunku paku do oleju antracenowego

Szybkość wiązania smół drogowych zależy również od stosunku paku do oleju antracenowego i rodzaju tego oleju; im niższy jest ten stosunek, tym smoła wolniej wiąże. Do różnych celów drogowych potrzebne są smoły o różnej szybkości wiązania. Do powierzchniowego utrwalania, lub przy naprawach potrzebne są smoły szybkowiążące, do betonów smołowych stasuje się smoły wolniej wiążące w celu lepszego wymieszania z materiałem kamiennym i lepszego zawałowania nawierzchni. Regulując odpowiednio do potrzeb stosunek paku do oleju antracenowego i zawartość pozostałych olejów, można otrzymać smoły drogowe ściśle odpowiadające ich zastosowaniu. Zawartość paku w smołach drogowych waha się w granicach od 55 do 75% i jest różna dla rozmaitych gatunków smół. Continue reading „Szybkosc wiazania smól drogowych zalezy równiez od stosunku paku do oleju antracenowego”

Smola drogowa powinna miec lepkosc dobrana odpowiednio do jej przeznaczenia i pory roku

Odpowiednia lepkość i właściwości wiążące powinny zapewniać zarówno trwałe związanie mineralnych składników nawierzchni niezależnie od stanu pogody i temperatury, jak i długotrwałość nawierzchni drogowej. Smoła drogowa powinna mieć lepkość dobraną odpowiednio do jej przeznaczenia i pory roku, w której będzie stosowana. Do robót powierzchniowych stosuje się smoły o stosunkowo niskiej lepkości, podczas gdy do robót wgłębnych – smoły o wyższej lepkości. Latem można stosować smoły bardziej gęste, wiosną i jesienią – smoły rzadsze. Odpowiednio dobrana lepkość jest podstawowym warunkiem właściwego wykonania robót drogowych. Continue reading „Smola drogowa powinna miec lepkosc dobrana odpowiednio do jej przeznaczenia i pory roku”

Zjawiska zachodzace przy mieszaniu smól z asfaltem

Zjawiska zachodzące przy mieszaniu smół z asfaltem, należą do rzędu skomplikowanych procesów fizykochemicznych. Obydwa składniki asfalt i smoła należą do grupy układów koloidalnych, przy czym układy te różnią się składem chemicznym. Smoła składa się przeważnie z węglowodorów aromatycznych szeregu {benzenu, naftalenu, antracenu itp. , asfalty zaś zawierają głównie węglowodory alifatyczne. Właściwości smoły i jej skład zależą w znacznej mierze od rodzaju węgla, który stanowił surowiec do produkcji, i od metody destylacji. Continue reading „Zjawiska zachodzace przy mieszaniu smól z asfaltem”

Jednokrotne powierzchniowe utrwalenie nawierzchni

Jednokrotne powierzchniowe utrwalenie nawierzchni . Powierzchniowe utrwalanie jednokrotne nawierzchni jest jednym z najprostszych, najszybszych i najbardziej ekonomicznych sposobów konserwacji, utrzymania, odnowy i uszorstnienia nawierzchni, ponieważ wszystkie czynności technologiczne mogą być stosunkowo łatwo zmechanizowane. Pomimo swej pozornej prostoty, wykonanie jednokrotnego powierzchniowego utrwalenia nawierzchni jest trudne o tyle, że dla otrzymania pozytywnego wyniku wymaga ono: – ścisłego dozowania lepiszcza przy skrapianiu i równomiernego rozprowadzania go po utrwalanej nawierzchni, – jednofrakcjowego kruszywa (grysu) o możliwie wąskim zakresie granicznych wymiarów jego frakcji i wytrzymałego na zgniatanie przez ruch, stosowania walców ogumionych na pneumatykach lub lekkich walców o kołach stalowych, umożliwiających przywałowanie grysu bez miażdżenia jego ziarn. Najlepsze wyniki przy jednokrotnym utrwalaniu nawierzchni wykazało stosowanie do tego celu szybko rozpadowej emulsji kationowej oraz grysów o frakcji 5-8 mm i 8-12 mm z twardych skał (bazalt, granit drobnokrystaliczny itp.). Z dotychczasowej praktyki wynika, że do jednokrotnego utrwalania nawierzchni nie powinny być stosowane grubsze grysy, niż o frakcjach do 16 mm. Continue reading „Jednokrotne powierzchniowe utrwalenie nawierzchni”